...

...

Gölgeler

gölgelerin uzunluğu gölgelerin derin karanlığı gölgelerde görülmeyen,siyahlaşmış yüzler kapkara yollarda ay ışığına karışmış hayasız gölgeler.. gölgeler ki; korkunun ecele kılıf giydirdiği tarif edilemeyen adreslerde harap olmuş evlerin içinde bihaber sevdalarda varlığını unutmuş,unutturmuş kişilerde hayata tutunmak için savaşlar veren aşk şovalyelerin yüzünde saklı.. gölgeler...

#caysaati #çay #mylife

Bukowski yalnızlığı anlatıyor

                                Hiç yalnız hissetmedim kendimi.

Bir odada tek başıma kaldım, intiharın eşiğinde. Kendimi çok kötü hissettiğim oldu, ama hiçbir zaman birinin odaya girip kendimi daha iyi hissetmemi sağlayacağını düşünmedim? ya da birkaç kişinin.

Başka bir deyişle, yalnızlık beni hiçbir zaman rahatsız etmemiştir, çünkü yalnız kalmaya doyamam.

Ben kendimi insan dolu bir odada ya da tezahürat yapan seyircilerle dolu bir tribünde en yalnız hissederim.

Ibsen’den bir alıntı yapacağım: “En güçlü insanlar genellikle yalnızdır.” Hiçbir zaman içimden, “şuh bir sarışın içeri girince kendimi daha iyi hissedeceğim,” diye geçirmedim. Hayır, onun hiçbir yararı olmaz. İnsanları bilirsin, “Hey, Cuma akşamı, ne yapacağız? Burda kös kös oturacak mıyız?” Evet, kesinlikle. Çünkü yok dışarıda bir şey.Aptallık sadece.

Aptal insanlarla fingirdeyen aptal insanlar. Geceye koşa koşa çıkmak gibi bir ihtiyaç içinde olmadım hiçbir zaman. Barlarda gizlendim, çünkü fabrikalarda gizlenmek istemiyordum. Hepsi bu. Milyonlarca insan adına özür dilerim, ama ben kendimi hiçbir zaman yalnız hissetmedim. Kendimden hoşnutum.

Bildiğim en iyi eğlence kendimim. Biraz daha şarap içelim!

Interview, Eylül 1987

Kaynak: http://www.edebiyathaber.net/bukowski-yalnizligi-anlatiyor/#sthash.URjFPGHS.dpuf

Başka kimse yok

Haberler iyi sayılmaz.. nerden çıktığı belli olmayan, adını unuttuğum yalnızlıkların esiriyirim. Farklı olan şey farkında olmam ve nasıl olduysa alışmış olmam Galiba yaşamın getirdiği bir zorunluluk,içinde bulunduğum durum. Tek başınalığın kitabını okuyorum her uyandığımda. Ve her Allah'ın gününde ardıma takılıyor sayfalarında birikmiş tozlu cümleler. Kurtulmak mı? O da nerden çıktı! Üstüme sinen bu hal ile yoluma devam etme inancındayım. Gelişi güzel yalnızlıklar diyarında tek olmanın avantajlarını yaşıyorum. Kimse yok. Ego yok. Varlığı can sıkanlar yok. Varlığı gereksiz insanlar yok. Ben ve sevgili yalnızlığım. Başka kimse yok...

#ozdemirasaf #hoşçakal #şiir #siirheryerde #iyigeceler #mylife #siirinbabasi